W pierwszych rozgrywkach pucharu narodów Afryki, zorganizowanych w 1957 roku, wzięły udział tylko trzy z dziewięciu niepodległych krajów Afryki- Sudan, Etiopia i późniejsi zwycięzcy- Egipt. Od tamtej pory państwa tego regionu szybko zdobywały niepodległość. W turnieju 2002 roku w eliminacjach do szesnastu miejsc w rozgrywkach wzięło udział 48 państw. Rozgrywki Pucharu Narodów Afryki przechodziły wzloty i upadki, spowodowane złymi warunkami gry w niektórych krajach, wrogością niektórych narodów do siebie i większymi sporami. Tak jest również obecnie. Reprezentacja Nigerii, jedna z najlepszych drużyn rozgrywek została wydalona z turnieju 1998 roku, gdy odmówiła pojechania na zawody w 1996 roku. Od początku lat 90. najlepsze drużyny liczyły na grę zagranicznych zawodników, wystawiając ich tak dużo, jak tylko się da. Eliminacje, z ośmioma miejscami, zostały wprowadzone do rozgrywek Pucharu Narodów Afryki w 1968 roku. Ilość miejsc zwiększono dopiero w 1992 roku do 12, a w 1998 roku aż do szesnastu(włączając w to gospodarzy i obrońców tytułu). Zwycięzcy omawianego turnieju pochodzili z różnych państw całego kontynentu. Co ciekawe pięciokrotnie finały rozgrywek zakończyły się rzutami karnymi.